śrutownica


Budując instalacje sprężonego powietrza, bardzo często za punkt wyjścia przyjmuje się, że da się to zlecić projektantom instalacji wodociągowej lub wentylacji. Niestety takie podejście często prowadzi do błędów, czego rezultatem jest niedostateczna ilość sprężonego powietrza w instalacji, pomimo dobrze dobranych parametrów sprężarki. Należy uświadomić sobie, że w odróżnieniu np. od wentylacji, przekrój rur rozprowadzających sprężone powietrze rośnie ze zwiększającą się odległością od kompresora. Zapewnia to niezbędne ciśnienie w instalacji i przy maszynach odbiorczych położonych w większych odległościach od sprężarki. Wydaje się, że wykorzystywanie sprężonego powietrza jako medium powinno być tanie. Niestety, tylko mała ilość energii pobieranej przez sprężarki przerabiana jest w energię sprężonego powietrza, dlatego też projektując instalacje powinno się celować w jak najbardziej energooszczędne rozwiązania. Kluczowym komponentem instalacji sprężonego powietrza są rury przesyłowe. Mogą one być wykonane ze stali, polipropylenu, aluminium czy miedzi. Obecnie odchodzi się od linii stalowych, gdyż rury stalowe, nawet te ocynkowane, korodują, montaż takiej linii jest czasochłonny, a rury, jako nieposiadające gładkich powierzchni, powodują opory przesyłanego powietrza. Instalacje polipropylenowe stosowane są jedynie w miniaturowych liniach produkcyjnych. Najlepszym rozwiązaniem jest wykorzystanie rur aluminiowych, umożliwiających łatwy montaż, o gładkich powierzchniach wewnętrznych i nie korodujących. Przy projektowaniu linii sprężonego powietrza należy brać pod uwagę, że właściwe uporządkowanie przewodów sprężonego powietrza oraz wybór dedykowanych półproduktów do budowy linii, w zależności od potrzeb, pozwoli na optymalne wykorzystanie sprężarki i zapewni bezusterkowe działanie urządzeń z niej zasilanych.